Producenci

Puzzle 1000 el.: Gwiaździsta noc, Vincent van Gogh

Dostępność: brak towaru
Cena: 45,50 zł 45.50
quantity szt.
dodaj do przechowalni
Ocena: 0
Producent: Piatnik
Kod produktu: PZ1000-34

Opis

Czy chcesz zmierzyć się z Vincentem van Goghiem? Poczuć twórczy ból dochodzenia do ideału? Przeżywać chwile uniesienia przeplatane zwątpieniem w poszukiwaniu weny, by na końcu osiągnąć wielką satysfakcję? Stań niczym malarz przed sztalugą i stwórz arcydzieło! Układanie puzzli to twórcza rozrywka bez względu na wiek. Rozwija spostrzegawczość, uczy wytrwałości i ćwiczy koncentrację. Jest wyzwaniem, z którym można zmagać się w pojedynkę lub w większym gronie. Wielkość obrazu po ułożeniu: 67,5 x 44,1 cm.


Vincent van Gogh (30 III 1853 – 29 VII 1890), malarz holenderski, którego twórczość za sprawą żywej kolorystyki i emocjonalnemu oddziaływaniu wywarła duży wpływ na sztukę XX w. W 1869 roku, z polecenia swego wuja, handlarza dziełami sztuki, został zatrudniony w salonie Goupila, również handlarza dziełami sztuki w Hadze, Londynie i Paryżu. W marcu 1876 zrezygnował z tej pracy. Przez kilka miesięcy przebywał w Anglii, gdzie pracował jako nauczyciel i był asystentem pastora. Następnie podjął studia teologiczne w Amsterdamie, które porzucił w 1878 na rzecz nauki w szkole misjonarskiej w Brukseli. W tym samym roku udał się jako misjonarz do belgijskiego okręgu górniczego Borinage. Na skutek konfliktu z władzami kościelnymi wkrótce utracił to stanowisko (1880). Załamany psychicznie tym kolejnym niepowodzeniem zwrócił się ku malarstwu.
Początkowo wzorował się na pracach J. F. Milleta i kopiował jego dzieła. Później wykonywał akwarele i rysunki węglem; były to pejzaże z Borinage oraz rysunki przedstawiające górników. W 1880 zamieszkał w Brukseli, gdzie studiował malarstwo. W tym czasie przyjaźnił się z malarzem Aleksandrem van Rappardem. W latach 1881-83 mieszkał w Hadze; korzystał z porad kuzyna, malarza A. Mauve'a, który poradził mu, aby spróbował malować farbami olejnymi. Z tego okresu pochodzą krajobrazy i kompozycje figuralne, do których czerpał motywy z życia brabanckich chłopów. Obrazy z tego okresu cechował ponury nastrój i ciemna gama barwna, np. Jedzący kartofle, 1885 (Amsterdam, Rijksmuseum Vincent van Gogh). Powstanie tej pracy poprzedziły liczne studia. Widać w niej, jak i w innych dziełach z tego okresu, wpływ mistrzów holenderskich z XVII wieku oraz realistów XIX-wiecznych: J. F. Milleta i J. Bretona.
Od listopada 1885 do lutego 1886 Vincent przebywał w Antwerpii, uczęszczając do tamtejszej Akademii. Zapoznał się tam z malarstwem P. P. Rubensa i japońskim drzeworytem barwnym, który wywarł na nim silne wrażenie. Po wpływem tych fascynacji rozjaśnił barwy swej palety. Nadal jednak jego artystycznym ideałem pozostawali romantycy, szczególnie Millet.
W okresie paryskim (lata 1886-1888) sztuka van Gogha uległa przemianie wskutek zetknięcia się z impresjonistami. Artysta obracał się wtedy w kręgu H. de Toulouse-Lautreca, C. Pisarro, g. Seurata i P. Gauguina. Szczególnie blisko zaprzyjaźnił się z P. Signakiem i E. Bernardem. Przez krótki czas pracował w atelier Cormona, później tworzył w odosobnieniu. Pod wpływem impresjonizmu posługiwał się lekką, szkicową kreską, jasnym kolorytem i metodą pointylizmu. Z tego okresu pochodzi ponad 200 obrazów. Są to widoki Paryża, krajobraz z okolic Asnieres, portrety, kwiaty i martwe natury, np. Buty, 1886 (Amsterdam, Stedelijk Museum). W wielu płótnach znać inspiracje japońskim drzeworytem barwnym, np. Most Ohashi w deszczu, 1886-88 (Amsterdam, Stedelijk Museum).
W lutym 1888 Vincent zamieszkał w Arles. Pragnął utworzyć tam ośrodek skupiający artystów, zorganizowany na wzór falansteru. Idei tej nie udało mu się wprowadzić w życie. Z zaproszonych artystów przyjechał jedynie Gauguin. Po dwóch miesiącach współpracy doszło do dramatycznego wydarzenia; w przystępie szału Vincent rzucił się na Gauguina, a potem obciął sobie ucho. Echem tego zdarzenia jest Autoportret z obciętym uchem, 1889 (Chicago, zbiory Leigh B. Blocka). Po kolejnych atakach szału, artysta zezwolił na umieszczenie go w zakładzie dla umysłowo chorych w Saint-Rémy-de-Provence. Pomimo postępującej choroby nie przestawał malować. Powstały wtedy sławne obrazy przedstawiające kwiaty: Cztery słoneczniki, 1887 (Otterlo, Rijksmuseum) i Słoneczniki, 1888 (Filadelfia, zbiory Carroll S. Tyson jr.).

Malował drzewa owocowe, widoki mostu zwodzonego w Arles, miejską kawiarenkę, żółty dom, martwe natury, wnętrza i portrety, np. Listonosz Joseph Roulin, 1888 (Boston, Museum of Fine Arts). W miejscowości Les Saint-es-Maries-de-la-Mer powstały pejzaże nadmorskie. Na późniejszej sławie van Gogha zaważyły właśnie te prace, pochodzące z ostatniego okresu życia. Często miewał halucynacje i urojenia, zdarzały się jednak okresy, w których mógł pracować. Strach przed kolejnymi atakami popychał go do intensywnej pracy. Malował widoki z okna, repliki własnych dzieł i trawestacje dzieł J. F. Milleta, F. Daumiera, E. Delacroix i Rembrandta. Kiedy mógł znów wychodzić na powietrze, malował ekspresyjne pejzaże, np. Droga z cyprysami, 1890 (Otterlo, Rijksmuseum Kröller-Müller). W maju 1890 opuścił zakład i zamieszkał w Auvers-sur-l'Oise, gdzie pozostawał pod opieką dr. Paula F. Gacheta, który sam także malował.

W ostatnich miesiącach życia, które tam spędził, Vincent namalował prawie 70 obrazów, głównie pejzaże, np. Kruki nad łanem zboża (Amsterdam, Stedelijk Museum, depozyt V. W. van Gogh) i Kościół w Auvers (Paryż, Luwr), a także portrety dr. Gacheta i jego rodziny.

Decydująca zmiana w malarstwie Vincenta nastąpiła podczas pobytu artysty w Paryżu, pod wpływem sztuki impresjonistów. Od tej pory używał czystych silnie skontrastowanych barw. W ostatnich latach życia wykształcił indywidualny, pełen ekspresji styl, który pomimo swej niepowtarzalności oddziaływał silnie na twórczość wielu artystów XX wieku, m. in. na fowistów i ekspresjonistów niemieckich. W lipcu 1890 popełnił samobójstwo.

Produkty powiązane

Opinie o produkcie (0)

do góry
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl